Verhalen van Notterianen en Zunamieten

Gisterenavond was het eerste groepsgesprek in Kulturhus Irene in Notter (en Zuna). We spraken met tien bewoners die allemaal een relatie hebben met het Kulturhus, omdat zij of in het bestuur ervan zitten of in het bestuur van het gemeenschappelijk belang Notter-Zuna of in het bestuur van een van de vereningen die het gebouw gebruiken.

Ze spraken over leefbaarheid, wat dat betekent voor henzelf en hoe het is om in Notter of Zuna te wonen. Daarna kwamen de verhalen. En het mooie was, men vulde elkaar aan, mensen gingen stralen en we kregen een beeld van het kulturhus in Notter, van wat er gebeurt en wat het betekent voor mensen. Het is niet de huiskamer van Notter en Zuna maar er gebeuren wel mooie dingen en er zijn waardevolle in inspirerende ontmoetingen die bijvoorbeeld leiden tot en ouderenmiddag of een jongerenavond of tot het realiseren van een peuterspeelzaal. Want dat is wel duidelijk: samen zetten ze de schouders eronder en het gebeurt!

twee keukentafels, twee verhalen

Gisteren waren, zoals Michiel al beschreef, de eerste gesprekken in Borne. Het eerste gesprek was aan de keukentafel van een bestuurslid van een van de 3 (!) ouderenbonden in Borne, het andere gesprek aan een andere keukentafel met een dame van de carnavalsvereniging.

Tja, en leefbaarheid dat was voor beiden heel anders. De een had het vooral over de fysieke aspecten en voor de ander ging leefbaarheid over de sociale gebeuren.  We hoorden over goede contacten met het Kulturhus, de bezoeken daaraan en nog veel meer. De bereidheid om aan het onderzoek mee te werken en te vertellen is groot. 

Wat gisteren maar weer eens bleek, is dat het voor ons een enorme uitdaging is om bijzondere verhalen op tafel te krijgen van wat voor onze respondenten zo gewoon is. Het is immers gewoon hun leven en leefbaarheid in Borne (of Notter-Zuna of Lemelerveld)